Topics
هر انسانی میداند که هیچکس نه همیشه
شادمان میماند و نه همواره اندوهگین۔ امّا مشاهده شده است که شکستهای پیاپی
انسان را درهم میشکند و یأس بر او چیره میشود۔
برای آزاد ساختنِ مغز از چنین وضعیتی، نقشِ
مذکور با زعفران و عرقِ گلاب نوشته شده و به گردنِ بیمار آویخته شود یا بر بازو
بسته گردد، تا اندوه برطرف شود۔
پیش از نوشتنِ این نقش بر کاغذ، دو مرتبه و پس از نوشتنِ تعویذ، یک مرتبه:
«بِسْمِ اللَّهِ الْوَاسِعُ
جَلَّ جَلَالُهُ يَا بَدِيعَ الْعَجَائِبِ بِالْخَيْرِ يَا بَدِيعُ»
خوانده شده و بر آن دمیده شود۔ هنگامِ دم
کردن، این تصوّر در ذهن باشد که نویسندۀ تعویذ و بیمار، هر دو در زیرِ عرش ایستادهاند۔
