Topics

اجازه و زکاتِ تعویذ

 

هر عامل بالطبع بر این باور است که هرکس را این قوّت ببخشد، او نیز مانندِ خودش عامل خواهد شد۔ بسیار دیده شده است که عاملی عملِ خود را به کسی بخشیده و آن شخص نیز همان طبیعتِ عامل را پیدا کرده است۔ سرایتِ یک طبیعت به طبیعتِ دیگر نیز از ویژگی‌های روانیِ انسان است۔ عاملانِ حقیقی بسیار نادرند، امّا عاملانی که اجازه یافته‌اند  فراوان یافت می‌شوند۔ در یقینِ این دسته از عاملان، این عقیده راسخ می‌شود که اگر ما چنین کنیم، چنان خواهد شد۔ پیش‌تر بیان کرده‌ایم که مراتبِ موفقیت وابسته به قوّتِ یقین است۔

برای بهره‌بردن از این کتاب، معالج ــ خواه خود بیمار باشد یا بیماری دیگر را درمان کند ــ در آغاز و پایان یازده مرتبه درودِ شریف بخواند و یکصد و یک مرتبه:

«بِسمِ اللهِ الوَاسِعُ جَلَّ جَلَالُهُ»

را تلاوت کرده، بر دستانِ خود بدمد و سه بار دستان را بر چهره بکشد۔ اکنون از جانبِ این فقیر، اجازۀ عمل به دستورهای این کتاب  داده می‌شود۔

هرگاه تعویذ را برای استفادهٔ شخصی به‌کار برند یا برای دیگری بنویسند، زکاتِ تعویذ دو واحد پول صدقه داده شود، یا به بیماری که تعویذ به او داده شده است سفارش گردد که زکاتِ تعویذ را به مقدارِ دو واحد پول صدقه کند۔

 



Roohani Elaj Persian Ksars

خواجۃ شمس الدين عظيمي